De filmindustrie bewijst met The Devil Wears Prada 2 dat menselijke kunstenaars AI kunnen overtreffen. De langverwachte sequel van de iconische film uit 2006, met Meryl Streep opnieuw in de rol van Miranda Priestly, opent met een PR-crisis voor de legendarische mode-editor. De scène toont Priestly als fastfood-medewerker met de tekst: ‘Would you like lies with that?’
De meme duurde slechts enkele seconden op het scherm, maar de reacties op sociale media waren overweldigend. Veel kijkers dachten dat het een AI-gegenereerde afbeelding was – een logische aanname in 2026, waar kunstmatige intelligentie alomtegenwoordig is. Toch bleek het werk van een menselijke kunstenaar te zijn: digitale illustrator Alexis Franklin.
De kunstenaar achter de meme
Franklin, die door regisseur David Frankel was benaderd voor het project, deelde op Instagram een timelapse van haar digitale schilderproces. In de bijbehorende caption schreef ze:
‘Absoluut geen respectloosheid naar Queen Meryl toe, maar dit is iets wat ik in mijn vrije tijd zou hebben geschilderd. Toen ze me vroegen om dit te doen, was het puur voor de lol.’
Haar post op X (voorheen Twitter) ging viraal met ruim 3,7 miljoen views. Franklin reageerde op de ophef:
‘Mijn Instagram-post werd overspoeld met reacties van opluchting dat deze grap in The Devil Wears Prada 2 door een echte mens (ik) was gemaakt. Dus ik dacht: ik deel het ook hier, want bedrijven moeten ook eens de bloemen krijgen die ze verdienen wanneer ze een kunstenaar inhuren.’
Een statement voor echte kunst
De reacties op sociale media waren lovend. Gebruikers prezen de filmploeg voor het vasthouden aan een pro-kunstboodschap en het vermijden van AI, ondanks dat dat technisch gezien eenvoudiger zou zijn geweest. Een virale reactie luidde:
‘Dit is echt een van de coolste dingen die ik een film heb zien doen. Het had zo makkelijk geweest zijn om een AI-gegenereerde afbeelding te gebruiken, maar ze kozen voor een hogere standaard – en dat respecteer ik enorm.’
Een andere gebruiker schreef:
‘Mensen verlangen naar echte kunst, niet naar AI-kutwerk. Dit is het bewijs.’
Een derde reageerde optimistisch over de toekomst van films over AI:
‘Er is een reden waarom het me altijd enorm teleurstelt wanneer mensen denken dat de enige manier om AI in een film te portretteren is door het daadwerkelijk te gebruiken. Er zijn duidelijk altijd alternatieven.’
Toeval of opzet?
Hoewel velen dachten dat Franklins werk bewust leek op AI-kunst, heeft ze later benadrukt dat de gelijkenis puur toeval was. In een serie vervolgposts op X legde ze uit dat haar stijl simpelweg voortkomt uit haar eigen artistieke handtekening, niet uit een poging om AI na te bootsen.
Haar verhaal benadrukt een groeiende trend: in een tijdperk waarin AI steeds vaker wordt ingezet voor visuele content, kiezen makers bewust voor menselijke creativiteit. The Devil Wears Prada 2 bewijst dat echte kunst nog steeds waarde heeft – en dat het de moeite waard is om ervoor te gaan.