Trump en Xi tonen valse harmonie: Europa betaalt de prijs

De Amerikaanse president Donald Trump zet zijn beleid van plotselinge troepenverplaatsingen voort, deze keer uit onvrede over het gebrek aan Europese steun voor zijn agressieve houding tegenover Iran. Volgens The Wall Street Journal heeft het Pentagon deze week abrupt de inzet van een pantserbataljon naar Polen geannuleerd. Een deel van de uitrusting en troepen was al onderweg toen het bevel tot stopzetting binnenkwam.

Trump’s onderdanigheid aan Xi Jinping

Tijdens een recent bezoek aan China toonde Trump zich opvallend onderdanig aan president Xi Jinping. In tegenstelling tot de 19e-eeuwse Amerikaanse ambassadeur John Ward, die weigerde te knielen voor de Chinese keizer, bood Trump geen weerstand. Xi ontving hem met een erewacht, rijen juichende kinderen en een saluut van 21 schoten.

«Ik heb zoveel respect voor China, het werk dat jullie hebben verricht. U bent een geweldige leider», aldus Trump tegen Xi. «Ik zeg het tegen iedereen, u bent een geweldige leider. Sommigen vinden het niet leuk dat ik het zeg, maar ik zeg het toch, want het is waar.»

Trump prees ook de door de staat georganiseerde kinderen die hem met geforceerde enthousiasme begroetten: «Ik was vooral onder de indruk van die kinderen. Ze waren gelukkig, mooi. Die kinderen waren geweldig.»

Een 21e-eeuwse kowtow

Deze overdreven lofbetuigingen, gecombineerd met Trump’s gebruikelijke grootspraak, vormden een opvallende tegenstelling. «Er zijn mensen die zeggen dat dit misschien de grootste top ooit is», verklaarde Trump. «Ze kunnen zich niets groters herinneren. Ik kan zeggen dat mensen in de Verenigde Staten er nergens anders over praten.»

In werkelijkheid blijkt uit gesprekken en analyses dat de Amerikaanse bevolking nauwelijks aandacht heeft voor deze top. Politico omschreef de ontmoeting tussen Trump en Xi als «de krimpende top»: van een ambitieus «groot akkoord» naar een simpele smeekbede om hulp bij het heropenen van de Straat van Hormuz.

Europa betaalt de prijs

Terwijl Trump zich in China onderwerpt aan Xi, trekt hij troepen terug uit Europa. Deze beslissing is een directe reactie op het gebrek aan Europese steun voor zijn Iran-politiek. Europese landen, die al jaren investeren in de NAVO en Amerikaanse militaire aanwezigheid, zien nu hoe Trump hun inspanningen negeert.

De annulering van de troepenverplaatsing naar Polen is slechts het laatste voorbeeld van deze trend. Het toont aan dat Trump’s buitenlandse beleid steeds meer gedreven wordt door persoonlijke frustraties in plaats van strategische overwegingen.