Ryusuke Hamaguchi'nin yeni filmi: "Birdən birdən" deyil, lakin möhtəşəm bir söhbət

Ryusuke Hamaguchinin Kann kinofestivalının əsas mükafatlararası hissəsində nümayiş olunan yeni filmi "Birdən birdən" adlansa da, əsərin adı heç də onun təbiətini tam olaraq əks etdirmir. Üç saat on altı dəqiqə davam edən bu film, həm festivalın, həm də əsas müsabiqənin ən uzun metrajlı əsərlərindən biri olmaqla, tamaşaçılardan sabr və dərin diqqət tələb edir.

Filmin əsasını, müxtəlif həyat tərzi olan iki qadının gecəyarısına qədər davam edən söhbəti təşkil edir. Rejissorun əvvəlki işləri arasında "Asako I II" və Oskar mükafatına namizəd göstərilmiş "Avtomobilimi sür" də olan bu film, tamaşaçını yavaş tempində, lakin zəngin məzmunla qarşılaşdırır. Tamaşaçılar, uzun dialoqlar və filmdəki çoxsaylı sonluqlar arasında, əsərin ləng ritmlərinə alışdıqca, onun dəyərini daha çox hiss edəcəklər.

Asghar Farhadinin bu il Kann festivalında iştirak edən "Parallel Tales" filmi ilə yanaşı, Hamaguchi də əsasən fransız dilində çəkilmiş bir filmə imza atsa da, əsərdə fransız və yapon dilləri arasında keçidlər müşahidə olunur. Filmdə mərkəzi yer tutan qəhrəmanlar isə öz həyat mübarizələri ilə qarşılaşan iki qadındır.

Filmdə əsas rollar

• Mari-Lu Fonten (Virginie Efira) — Parisdə bir xəstəxananı idarə edən fransız qadın. O, yapon dilini antropologiya üzrə təhsil aldığı dövrdə öyrənib. Xəstəxanaya yeni bir müalicə metodu olan Humanitudeni tətbiq etməyə çalışır. Bu metod xəstələri tam olaraq insan kimi qəbul edərək, onlara daha diqqətli yanaşmağı nəzərdə tutur. Lakin bu metodun tətbiqi üçün çox vaxt tələb olunur ki, bu da bəzi tibb işçilərini narahat edir.
• Mari Morisaki (Tao Okamoto) — Yapon teatr rejissoru və terminal mərhələdə olan xərçəng xəstəsi. O, fransız dilini isə Parisdə təhsil aldığı dövrdə öyrənib. Mari, həyatının son günlərini tamaşa yaratmaqla keçirərək, ictimaiyyətə fərqli bir mesaj verməyə çalışır.

Filmdə əsas hadisələr

Mari-Lu, Parisdə avtobusla gedərkən, qaçan və danışa bilməyən bir oğlanla qarşılaşır. O, uşağı sakitləşdirərək, onunla birlikdə qocalmış bir kişi və gənc bir qadının gəldiyi yerə qədər gedir. Uşağın adı Tomoki olub, onun autizm spektrində olduğu məlum olur. Üçü də Parisdə, yerli bir teatrda "Yaxından baxanda heç kim normal deyil" adlı eksperimental bir tamaşaya hazırlaşırlar.

Mari-Lu, tamaşanın adını eşidib, Mariyə qarşı çıxır:

"Çox gözəl ifadə olunmuş,"

Tomoki isə sonradan məlum olur ki, tamaşanın baş qəhrəmanı Qoro'nun nəvəsidir. Qoro isə tamaşada əsas rolu ifa edən aktyordur. Film, tamaşaçını bu qəribə əlaqələr və uzun dialoqlar vasitəsilə həyatın müxtəlif aspektləri ilə tanış edir.