In maart 2005 was er één onderwerp waar iedereen over sprak: de chili van fastfoodketen Wendy’s. Een vrouw beweerde een afgehakte vinger in haar maaltijd te hebben gevonden, wat leidde tot een mediacircus. Toen bleek dat haar verhaal een leugen was, raakte het incident snel vergeten – behalve voor schrijver Stephen Helstad en co-regisseur Edd Benda.
Zij besloten het bizarre voorval te verfilmen in de zwarte komedie Chili Finger. De film, met onder meer Judy Greer, Bryan Cranston en John Goodman, speelt in op de beruchte sociale media-strategie van Wendy’s. “We weten dat je nooit moet spotten met het Twitter-account van Wendy’s,” aldus Helstad tijdens de première van de film op SXSW. “Maar we doen dit met liefde.”
Greer vertolkt Jessica Lipki, een vrouw die een fastfoodketen genaamd Blake Junior’s aanklaagt voor $100.000 nadat ze beweert een vinger in haar bijgerecht te hebben gevonden. De zaak trekt de aandacht van fixer Dave (Cranston), die de zaak onderzoekt namens CEO Blake (Goodman) en diens dochter en opvolgster Blake Jr. II (Madeline Wise). Tijdens het onderzoek komt ook Lipki’s privéleven aan bod, waaronder haar recente overgang naar een leeg nest samen met haar man Ron (Sean Astin).
De makers benadrukken dat Chili Finger niet gaat over het heropenen van een roddel uit 2005, maar juist over de menselijke kant van de betrokkenen. “Veel films tonen de fases van het ouderschap alleen in de beginjaren, de puberteit of wanneer kinderen trouwen,” legt Helstad uit. “Wij wilden juist die eerste dagen en uren vastleggen wanneer het nest plotseling leeg is. Hoe voelt het als een gezin van drie of vier ineens een gezin van twee wordt? De dagelijkse routine verandert dan drastisch.”
De regisseurs lieten zich inspireren door films als Lady Bird. “We vroegen ons af hoe de film eruit had gezien als we waren doorgegaan met Tracy Letts en Laurie Metcalf,” vertelt Benda. “Greta Gerwig heeft haar werk zo goed gedaan dat we haar toon niet wilden kopiëren, maar we bewonderden wel hoe ze de relatie tussen moeder en dochter in beeld bracht.” Die dynamiek bracht hen op het idee: wat als je op dat moment een vinger in je chili vindt? Die vraag motiveerde Greer om mee te doen, vooral omdat het script haar eigen ervaringen als ouder die haar kinderen ziet vertrekken nauwkeurig weerspiegelde.
“Het is grappig dat twee mannen van in de dertig een film maakten over een vrouw die haar kinderen kwijtraakt, midlifecrisis krijgt en een existentiële crisis doormaakt,” aldus Greer lachend. “Ik zeg altijd dat we vrouwelijke stemmen meer moeten verheffen, en dan vraag ik: ‘Waarom hebben jullie zo’n goed personage geschreven?’”
De film verkent op een absurde manier de gevolgen van een nepnieuwsbericht en de impact op de betrokkenen. Met een mix van zwarte humor en menselijke diepgang biedt Chili Finger een frisse kijk op een verhaal dat twee decennia geleden de kranten haalde.