Clayface: DC’s horrorfilm die het superheldengenre op zijn kop zet

Superheldenfilms staan bekend om hun optimistische einde: zelfs in de donkerste verhalen, zoals die van Batman of de Punisher, overwint het goede uiteindelijk. De Hulk brult, Wolverine gromt, maar de slechteriken worden verslagen en onschuldigen gered. Clayface, de nieuwste toevoeging aan het DC Universum, gooit deze traditie overboord.

Een horrorfilm in superheldenkleding

De eerste trailer van Clayface – gebaseerd op de klassieke Batman-schurk – onthult weinig over de plot, maar maakt één ding duidelijk: deze film is geen standaard superheldenverhaal. In plaats van actie en triomf, kiest de trailer voor een sfeer van pure horror. Scherpe muziekstoten, bloederige beelden en smeltende gezichten domineren het scherm. De hoofdrol is voor Tom Rhys Harries, die Matt Hagen speelt, een opkomende filmster wiens carrière in duigen valt na een gruwelijk ongeluk.

Via wetenschapper Dr. Caitlin Bates (gespeeld door Naomi Ackie) ondergaat Hagen een experimentele behandeling die zijn lichaam verandert in kneedbare klei – in eerste instantie. Waar de stripboekversie van Clayface zijn nieuwe krachten gebruikt om misdaden te plegen, suggereert de trailer dat Hagens smeltende lichaam pure afschuw oproept bij de kijker.

Een team met horrorervaring

De toon van de trailer is geen verrassing, gezien de makers achter de project. Mike Flanagan, bekend van Netflix-series als The Haunting of Hill House en Midnight Mass, schreef mee aan het scenario. DCU-baas James Gunn vertelde dat Flanagan hem een pitch deed die zo overtuigend was, dat hij het project direct in productie nam. Voor de regie werd James Watkins aangetrokken, recentelijk verantwoordelijk voor de remake van Speak No Evil.

De trailer lijkt Clayface terug te brengen naar zijn horrorwortels. Toen de schurk voor het eerst verscheen in Detective Comics #40 (1940) van Bill Finger en Bob Kane, was hij Basil Karlo, een B-filmacteur die het verschil tussen realiteit en fictie verloor en uitgroeide tot de moordenaar die hij op het scherm speelde. Een andere versie van Clayface, Matt Hagen, debuteerde in Detective Comics #298 (1961) en veranderde in een reusachtig slijmmonster na blootstelling aan een vreemde substantie.

Superhelden met horror-DNA

Clayface is niet de eerste superheld die elementen uit het horrorgenre leent. Batman en schurken als de Joker hebben duidelijke banden met pulpverhalen vol angst. De Hulk begon als een variatie op Dr. Jekyll en Mr. Hyde, met een ontwerp geïnspireerd door Frankenstein. De Fantastic Four en Ant-Man ontstonden uit verhalen in de stijl van The Twilight Zone, verteld door Jack Kirby en Stan Lee in de jaren ’50.

Toch hebben weinig films het horroraspect van superhelden volledig omarmd. Hoewel indieproducties als Spawn en Faust: Love of the Damned capes combineren met nachtmerrieachtige wezens, gingen alleen Blade en The New Mutants volledig de horror in – om uiteindelijk toch terug te keren naar het superheldengenre. Als de trailer accuraat is, zal Clayface iets heel anders doen: het superheldengenre radicaal herschrijven tot iets nieuws, schokkends en onverwachts.