Een film tussen waarheid en manipulatie

De nieuwe bioscoopfilm *Michael* van regisseur Antoine Fuqua over het leven van Michael Jackson is een groot succes – maar ook een bron van controverse. De film, die zich beperkt tot de periode vóór 1988, vermijdt doelbewust de latere beschuldigingen van kindermisbruik en de juridische strijd die Jacksons reputatie definitief schaadde. Toch is juist die keuze om de waarheid te omzeilen een van de grootste discussiepunten rond de productie.

Een productie doordrenkt van juridische strijd

De weg naar de bioscoop was voor *Michael* allesbehalve glad. Tijdens de opnames dreigde een bijna-faillissement toen de filmmakers een oude rechtszaak uit 1993 negeerden. In die zaak werd Jackson beschuldigd van seksueel misbruik van de toen 13-jarige Jordan Chandler. Hoewel de zaak buiten de rechtbank werd geschikt, bevatte de schikking een clausule die elke verwijzing naar Chandler of de zaak verbood. De filmmakers negeerden deze bepaling, wat leidde tot kostbare heropnames die uiteindelijk door Jacksons nalatenschap werden betaald.

Een film die de waarheid ontwijkt

De juridische strijd is slechts één aspect van de controverse. *Michael* wordt ook geconfronteerd met de schaduw van Jacksons latere leven: de beschuldigingen in 2005, de vrijspraak, en de documentaire *Leaving Neverland* uit 2019, waarin twee mannen beweerden als kinderen door Jackson te zijn misbruikt. De filmmakers hebben deze latere ontwikkelingen bewust buiten beeld gehouden, wat leidt tot de vraag: wat is de functie van een biopic als het niet de volledige waarheid vertelt?

"Een biopic die pretendeert de onvervalste waarheid te vertellen, begrijpt de dynamiek niet. De nalatenschap is de poortwachter, en de film is een catalogus van activatie."

Een jurist over de rol van de Jackson-nalatenschap in de film

Een film zonder diepgang of verrassingen

Als puur entertainment is *Michael* een standaard musicalbiografie: voorspelbaar, oppervlakkig en zonder verrassende inzichten. In tegenstelling tot films als *The Social Network* – die de ware aard van een persoon blootlegt – of *Birth of a Nation* – die bewust de geschiedenis vervormt – mist *Michael* zowel diepgang als morele urgentie. Het resultaat is een film die vooral dient als marketinginstrument voor de Jackson-merknaam, in plaats van een eerlijke portrettering van een complex persoon.

De prijs van entertainment

De controverse rond *Michael* toont aan dat fictie niet altijd de waarheid dient, maar soms juist wordt gebruikt om die te manipuleren. Of het nu gaat om een film, een documentaire of een social media-post: de vraag blijft wie er baat bij heeft als de waarheid wordt aangepast. Voor de makers van *Michael* lijkt het antwoord duidelijk: de nalatenschap van Jackson, en niet de feiten.