W ubiegłym tygodniu sekretarz Departamentu Zdrowia i Opieki Społecznej (HHS) Robert F. Kennedy Jr. bronił swojego projektu budżetu na rok fiskalny 2027 podczas przesłuchań na Kapitolu. Jednak większość posłów wyraziła niezadowolenie z proponowanych zmian.
Projekt przewiduje cięcie wydatków HHS o 12,5%, czyli 15,8 miliarda dolarów w porównaniu do roku 2026. Największe cięcia dotknęłyby Narodowych Instytutów Zdrowia (NIH), których budżet zmniejszyłby się o 5 miliardów dolarów (z 46 do 41 miliardów), a liczba instytutów i centrów badawczych spadłaby z 27 do 22.
Ponadto plan zakłada likwidację Programu Pomocy Energetycznej dla Niskich Dochodów, co pozwoliłoby zaoszczędzić 4 miliardy dolarów, oraz połączenie kilku biur zdrowotnych w nową Administrację ds. Zdrowej Ameryki (AHA), co według HHS przyniesie oszczędności rzędu 5 miliardów dolarów.
Kennedy bronił reorganizacji, argumentując, że poprzednia struktura HHS była „bogata w cele do optymalizacji”. Podczas przesłuchania w Senackiej Komisji Zdrowia, Edukacji, Pracy i Emerytur stwierdził:
„Kiedy obejmowałem stanowisko, HHS miało dziewięć oddzielnych biur ds. zdrowia kobiet, osiem ds. zdrowia mniejszości, 27 programów HIV, 59 programów zdrowia psychicznego, 40 programów opioidowych, 42 programy macierzyństwa, 41 dyrektorów ds. informatyki, 100 biur komunikacji, 40 działów zamówień publicznych i dziesiątki działów IT. Żadne z nich ze sobą nie współpracowały. To była idealna okazja do usprawnienia agencji i zwiększenia jej efektywności.”
Pomimo potencjalnych korzyści organizacyjnych, wielu posłów krytycznie odniosło się do planu. Senator Patty Murray (D-WA) ostrzegła, że cięcia w finansowaniu badań NIH doprowadzą do „opóźnionych odkryć, anulowanych badań klinicznych i braku nadziei dla pacjentów walczących o życie”.
Również kongresmen Richard Neal (D-MA) skrytykował propozycję, mówiąc, że „proponowane cięcia nie służą amerykańskim rodzinom”. Z kolei kongresmenka Rosa DeLauro (D-CT), członkini Komisji Appropriacji Izby Reprezentantów, stanowczo oświadczyła: „Nie zgodzimy się na to”, odnosząc się do kluczowych cięć w wydatkach HHS.
Takie reakcje nie są zaskakujące. Posłowie od dawna twierdzą, że zmniejszenie federalnych wydatków na zdrowie publiczne prowadzi do gorszych wyników zdrowotnych i że obecny zakres działań rządu jest konieczny oraz skuteczny. Jak zauważa Michael Cannon, dyrektor ds. Polityki Zdrowotnej w Cato Institute:
„Każdy, kto proponuje nowe działania rządowe, twierdzi, że uratuje życie. Jednak prawie nigdy nie przedstawia dowodów na poparcie tych twierdzeń. (…) Bardzo niewiele działań HHS jest moralnie uzasadnionych, konstytucyjnych i korzystnych dla społeczeństwa.”
Federalne finansowanie badań naukowych to zjawisko stosunkowo nowe. Przed II wojną światową rząd pokrywał jedynie około jednej piątej krajowych nakładów na badania i rozwój, a sektor prywatny prowadził wiele udanych projektów, takich jak odkrycie szczepionki przeciwko żółtej febrze. Obecnie prywatny sektor nadal odgrywa kluczową rolę w finansowaniu badań, co doprowadziło do przełomowych odkryć w terapiach komórkowych i leczeniu raka trzustki.
Jednak wraz z rozwojem HHS znacząco wzrosła również federalna dług publiczny, co stało się jednym z argumentów przeciwników dalszego powiększania agencji.