Avrupa Otomobil Devleri Çinli Markalara Fabrikalarını Satıyor

Avrupa’nın en büyük otomobil gruplarından Stellantis, Fransa, İspanya, Almanya ve İtalya’daki fabrikalarını Çinli şirketlere satma olasılığı üzerinde çalışıyor. Şirket, aynı zamanda Çinli Leapmotor markasının araçlarını İspanya’daki Villaverde tesisinde üretmeyi kabul ettiğini açıkladı.

Stellantis’in bu adımı yalnız değil. Avrupa’daki birçok geleneksel otomobil üreticisi, Çinli markaların pazar payını artırmasına olanak tanıyan benzer planlar yapıyor. Şirket, Leapmotor’un gelecekteki elektrikli araçlarının temelini oluşturacak platformu Opel’in yeni modellerinde kullanacağını da duyurdu. Ayrıca, Madrid’deki tesisin mülkiyetini Leapmotor’un İspanya iştirakiyle paylaşmayı planladığını belirtti.

Dongfeng’e satış planları

Bloomberg’in bildirdiğine göre Stellantis, Fransa, Almanya ve İtalya’daki tesislerini Çin’in Dongfeng şirketine satmayı değerlendiriyor. Bu hamle, Çinli markaların Avrupa’daki üretim kapasitesini önemli ölçüde artıracak.

Diğer markaların hamleleri

Avrupa’daki diğer otomobil üreticileri de benzer adımlar atıyor. Örneğin, Chery, 2023 yılında İspanya’nın Barcelona kentindeki eski Nissan tesisini satın alarak yıllık 200 bin araç üretim kapasitesi elde etti. Ayrıca, Nissan da İngiltere’nin Sunderland kentindeki tesisini Chery veya Dongfeng’e satmayı düşünüyor.

Ford ve VW de Çinli ortaklarla iş birliği yapıyor

Son dönemde yapılan açıklamalara göre, Ford, İspanya’nın Valencia kentindeki tesisindeki bir üretim hattını Çin’in Geely şirketine satacak. Bu hattın, hibrit, plug-in hibrit ve elektrikli güç aktarma sistemlerine sahip çoklu enerji araçlarının üretiminde kullanılacağı belirtiliyor. Volkswagen ise Çinli ortaklarıyla Avrupa operasyonlarını güçlendirmeyi planlıyor. Şirket, yeni modellerinin bazılarını doğrudan Çin’den ithal etmeyi veya Avrupa’da üretmeyi değerlendiriyor.

Riskler ve endişeler

Otomotiv endüstrisi uzmanı Bernard Jullien, Çinli markalarla iş birliğinin yerel üreticiler için bir kurtuluş gibi göründüğünü ancak uzun vadede ciddi riskler taşıdığını vurguluyor. Jullien’e göre, “Üreticiler, tedarikçiler, çalışanlar ve yerel yetkililer için bir Çinli oyuncuya satış yapmak, kapanmaktan daha cazip görünüyor. Ancak bu, Avrupa pazarındaki rekabetin hızlanmasına ve yerli üreticilerin zayıflamasına yol açabilir.”