Een recent voorval toont opnieuw aan hoe Immigration and Customs Enforcement (ICE) zich onttrekt aan wettelijke kaders en zelfs informatie achterhoudt voor zijn eigen advocaten. Het leidde tot een beschuldiging aan het adres van een federale rechter, die zou hebben gehandeld uit politieke overwegingen.
Vorige week publiceerde het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid een persbericht met de kop: ‘Activistische Biden-rechter laat gewelddadige criminele illegale immigrant vrij, gezocht voor moord’. Daarin werd rechter Melissa DuBose genoemd en beschuldigd van het opzettelijk vrijlaten van een moordsuspect omdat ze de deportatieagenda van de president zou ondermijnen.
Het probleem? Rechter DuBose had geen idee dat er een moordzaak tegen de betrokkene speelde. De reden: de advocaat van het Ministerie van Justitie (DOJ) had deze cruciale informatie niet meegenomen in zijn argumentatie. En dat kwam doordat ICE de advocaat had opgedragen deze informatie niet te delen met de rechter.
Een onmogelijke positie voor DOJ-advocaten
Dit voorval illustreert de onhoudbare positie waarin DOJ-advocaten zich bevinden wanneer zij ICE moeten vertegenwoordigen. Onder de huidige regering is het al moeilijk genoeg om als federale aanklager te werken, gezien de afbraak van traditionele principes van strafrechtelijke vervolging. Maar wanneer ICE als cliënt fungeert, wordt de situatie vrijwel onmogelijk.
Advocaten in het hele land ervaren dit probleem. ICE negeert wettelijke beperkingen, toont minachting voor de rechtsstaat en houdt informatie achter voor zijn eigen juridische vertegenwoordigers. Dit ondermijnt niet alleen het vertrouwen in de rechtspraak, maar dwingt advocaten in een conflict tussen hun professionele plicht en de onethische eisen van hun cliënt.
Een nationaal geschil over immigratiebeleid
De juridische kwestie in deze zaak is een van de meest omstreden onderwerpen in Amerikaanse immigratiezaken. De regering-Trump stelt dat ook mensen die al tientallen jaren in de VS wonen, werken en belasting betalen, voortaan worden beschouwd als ‘aanvragers voor toelating’ – alsof ze net de grens zijn overgestoken. Meer dan 300 districtsrechtbanken hebben deze interpretatie verworpen, maar de hoven van beroep zijn verdeeld. De zaak zal waarschijnlijk uiteindelijk voor het Hooggerechtshof komen.
Ondertussen heeft ICE herhaaldelijk de woede van rechtbanken opgewekt. Zo oordeelde de hoofdaanklager van het District Minnesota in januari 2026 dat ICE in één maand waarschijnlijk meer gerechtelijke bevelen had geschonden dan sommige federale instanties in hun hele bestaan.
De zaak van Bryan Rafael Gomez
In de zaak die rechter DuBose betrof, ging het om Bryan Rafael Gomez, een Dominicaanse man die al jaren in de VS woonde. In april werd hij door ICE gearresteerd na een lokale aanhouding in Worcester, Massachusetts. Zijn advocaten dienden een habeas corpus-verzoek in bij het District Rhode Island. Rechter DuBose verleende de zaak en beval Gomez vrijlating onder voorwaarden, in afwachting van een borgzitting.
Wat DuBose niet wist, was dat Gomez in de Dominicaanse Republiek werd gezocht voor moord. ICE was hiervan op de hoogte: het had het arrestatiebevel zelfs twee weken eerder in een eigen persbericht gepubliceerd. Toch had ICE de assistent-aanklager Kevin Bolan opgedragen om het arrestatiebevel niet aan de rechter te melden. De reden? De Dominicaanse autoriteiten hadden het bevel nog niet formeel goedgekeurd voor gebruik in de VS.
‘Dit is een duidelijk voorbeeld van hoe ICE de rechtspraak saboteert door informatie achter te houden. Het ondermijnt niet alleen de integriteit van de rechtbank, maar dwingt advocaten in een onmogelijke positie.’ — Juridisch expert