Recensie: 'A Storied Life: Tabitha' – een puzzelspel met beperkte vrijheid

A Storied Life: Tabitha – een puzzel met strikte kaders

Toen ik hoorde over A Storied Life: Tabitha, verwachtte ik een spel dat de pak-elementen van Unpacking combineert met de vrijheid van een visual novel. Wat ik kreeg, was een avontuur in de stijl van Mad Libs: een puzzelspel met strikte regels, waarin creativiteit beperkt wordt en het verhaal soms onlogisch aanvoelt. Het is een origineel concept, maar alleen als je de grenzen ervan accepteert.

Het verhaal: een erfenis van Tabitha Kettlewell

Je speelt als iemand die de nalatenschap van Tabitha Kettlewell moet opruimen na haar overlijden. Op je eerste dag vind je een brief van een uitgever en een doorweekt manuscript. Een uitgeverij toonde interesse in haar autobiografie, maar het manuscript is onbruikbaar. Jij moet de gaten vullen door voorwerpen te redden tijdens het opruimen van haar huis. Deze voorwerpen bepalen uiteindelijk het soort vakantie dat je avatar na het spel krijgt.

De gameplay: een strak en voorspelbaar systeem

Het spel volgt een vast patroon zonder afwijkingen. Je betreedt een kamer, waar je een beperkt aantal voorwerpen (meestal één tot vier) kunt redden en meenemen in een doos. De overige voorwerpen worden verkocht of weggegooid. Elk voorwerp neemt een bepaalde ruimte in op een raster, wat invloed heeft op wat je kunt redden. Sommige voorwerpen zijn breekbaar en hebben gewichtslimieten, maar je kunt ze beschermen met bubbeltjesplastic en plakband. In de instellingen kun je deze beperkingen uitschakelen door oneindig verpakkingsmateriaal te krijgen.

Soms vind je een sleutel die een afgesloten kast of deur opent. Aan het eind van de dag neem je de doos mee naar huis en ontvang je één tot vijf pagina’s tekst in Mad Libs-stijl. Deze tekst gebruikt de vier sleutelwoorden die gekoppeld zijn aan de voorwerpen die je hebt gered. Zo bouw je het verhaal verder op.

Technische kant: kleine voorwerpen en onhandige bediening

Ik speelde het spel op de Switch. Er is een zoomfunctie om voorwerpen beter te kunnen zien, maar deze is niet altijd effectief. Kleine sleutels, bijvoorbeeld, blijven moeilijk te pakken, vooral in handheld-modus. Ook het bedienen van bepaalde triggers om nieuwe plekken te bereiken voelt soms onhandig.

Conclusie: een origineel concept met beperkingen

A Storied Life: Tabitha is geen simulatiespel, maar een puzzelspel met een strak systeem. Het verhaal en de gameplay zijn origineel, maar de strikte regels en gebrek aan echte vrijheid maken het voor sommigen frustrerend. Als je houdt van puzzels met een narratief element, kan dit spel je aanspreken. Maar verwacht geen visual novel-vrijheid of eindeloze creatieve mogelijkheden.

Praktische informatie

• Platforms: PC, Switch, PlayStation, Xbox
• Prijs: Ongeveer €15-€20
• Speelduur: 3-5 uur
• Leeftijdsadvies: 12+