Strijd om stablecoins: wie profiteert van de digitale-dollareconomie?

Regulering van stablecoins: een nieuwe fase

Washington transformeert stablecoins tot gereguleerde betaalinstrumenten, maar met één belangrijke beperking: uitgevers mogen geen rente of opbrengst betalen aan houders. Deze combinatie herverdeelt de economische waarde van digitale dollars naar de tussenpersonen in de sector. De GENIUS Act verbiedt betalingsstablecoin-uitgevers – zowel binnenlandse als buitenlandse – om rente of opbrengst te betalen aan houders, puur voor het bezitten of gebruiken van de stablecoin.

FDIC stelt operationele normen vast

De FDIC stelde op 7 april een voorstel voor dat delen van de GENIUS Act omzet in operationele normen voor door de FDIC gesuperviseerde uitgevers. Deze normen omvatten eisen voor reserves, inwisselbaarheid, kapitaal, risicobeheer, bewaring, doorlopende verzekering en de behandeling van getokeniseerde deposito’s. De markt voor stablecoins bereikte medio april een omvang van ongeveer $320 miljard. Maar als houders geen directe rente ontvangen, waar komt de gegenereerde waarde dan terecht?

De strijd verplaatst zich naar de tussenpersonen: uitgevers, exchanges, wallets, custodians, banken, vermogensbeheerders, kaartnetwerken en aanbieders van getokeniseerde deposito’s. Zij kunnen profiteren van inkomsten uit reserves, distributiekosten, bewaarloon, betaalkosten, settlementvoordelen, loyaliteitsprogramma’s of deposito-economieën.

De rol van reserves en inkomsten

De GENIUS Act vereist dat betalingsstablecoins worden gedekt door identificeerbare reserves in een verhouding van minimaal 1:1. Deze reserves kunnen bestaan uit contant geld, bankdeposito’s, kortetermijnstaatsobligaties, bepaalde repo-arrangementen, overheidsgeldmarktfondsen en beperkte vormen van getokeniseerde reserves. Daarnaast gelden eisen voor transparantie over reserves, inwisselingsbeleid, beperkingen op hergebruik van reserves, en controles op kapitaal, liquiditeit, risicobeheer, witwassen en sancties.

Dit maakt van compliant betalingsstablecoins meer gereguleerde cashmanagementproducten dan vrijvormige crypto-instrumenten. Uitgevers kunnen grote pools van inkomstgenererende activa aanhouden, maar mogen deze niet direct doorgeven aan stablecoinhouders als rente of opbrengst.

Economische impact van het renteverbod

Het Witte Huis schatte in een nota van 8 april dat het verbod op stablecoin-rente de bankleningen met $2,1 miljard zou kunnen verhogen, wat overeenkomt met een stijging van 0,02% in de kredietverlening. Tegelijkertijd zou dit een netto welvaartskost van $800 miljoen met zich meebrengen. De nota wees er ook op dat affiliate- of derdepartijafspraken mogelijk blijven bestaan, tenzij varianten van de CLARITY Act deze route sluiten.

Het rapport toont aan dat het renteverbod nauwelijks invloed heeft op de bankleningen, maar wel de innovatie in stablecoins en de opbrengsten voor consumenten in gevaar brengt.

De strijd om de digitale-dollareconomie

Een direct verbod op rente door uitgevers beperkt de relatie tussen uitgever en houder. Maar de moeilijkere vraag is hoe platforms, partners, betaalapps en bankstructuren dezelfde waarde behandelen zodra deze via distributie of productontwerp wordt doorgegeven. De strijd om de CLARITY Act raakt aan stablecoin-opbrengsten, regulering, marktstructuur en druk op de banksector.

De commerciële laag van de markt bepaalt of de wet alleen het directe renteverbod afdekt, of ook de manieren waarop platforms stablecoineconomieën kunnen omzetten in iets dat aanvoelt als beloningen, prijsvoordeel of gebundelde diensten.