Texas kampt met duizenden verlaten oliebronnen: landeigenaren dragen de kosten

Verlaten oliebronnen vormen een groeiend probleem in Texas

In Texas staan duizenden olie- en gasbronnen die zo weinig produceren dat bedrijven er nauwelijks winst mee maken. Voor landeigenaren zoals Jackie Chesnutt betekent dit vaak een last: verouderde installaties, vervuiling en onduidelijke verantwoordelijkheden. Ondanks strenge regels blijven veel bedrijven deze bronnen amper produceren, puur om de kosten van afsluiting te ontwijken.

Lage productie, grote gevolgen

Volgens de Texas Railroad Commission, de toezichthouder op olie en gas, produceren ongeveer twee derde van de actieve oliebronnen in de staat minder dan 10 vaten olie per dag. Ongeveer 99.000 bronnen vallen in deze categorie. Om actief te blijven, moeten bronnen echter minimaal vijf vaten per dag produceren gedurende drie opeenvolgende maanden, of één vat per dag gedurende twaalf maanden.

Veel bedrijven houden de productie net boven dit minimum om te voorkomen dat ze de bronnen moeten afsluiten. De kosten voor het veilig afsluiten van een bron kunnen oplopen tot tienduizenden dollars. Landeigenaren zoals Chesnutt ervaren de gevolgen van deze praktijken: verlaten installaties, vervuiling en een gebrek aan duidelijkheid over wie verantwoordelijk is voor de kosten.

Een strijd tussen landeigenaren en oliebedrijven

Chesnutt, een gepensioneerd ingenieur, bezit een ranch in West-Texas waar vijf bronnen van het bedrijf CORE Petro staan. Zij stelt dat deze bronnen niet voldoen aan de wettelijke productie-eisen en dat ze gesloten moeten worden. CORE Petro ontkent dit en zegt dat de bronnen wel degelijk in bedrijf zijn. Toch blijft Chesnutt strijden voor een oplossing.

Haar klachten bij de Railroad Commission hebben tot nu toe niets opgeleverd. Daarom heeft ze zelf actie ondernomen door de stroomtoevoer naar de bronnen af te sluiten. CORE Petro reageert dat Chesnutt hiermee de regels overtreedt. De strijd tussen landeigenaren en oliebedrijven is een symptoom van een groter probleem: een gebrek aan duidelijke regels en verantwoordelijkheden.

Orphan wells: een groeiend probleem

Als een oliebedrijf failliet gaat en de bronnen niet afsluit, worden deze bronnen uiteindelijk 'orphan wells' – verlaten bronnen waarvoor niemand verantwoordelijk is. Texas kampt met een recordaantal van meer dan 11.000 van deze bronnen. Volgens een rapport uit 2022 van de non-profitorganisatie Commission Shift moeten bedrijven niet in staat zijn om bronnen 'oneindig te laten produceren met minimale hoeveelheden olie of gas, puur om afsluitkosten te ontwijken'.

In Texas staan momenteel meer dan 159.000 inactieve bronnen. Als de eigenaar van een inactieve bron failliet gaat, wordt deze bron uiteindelijk een orphan well. De kosten voor het afsluiten van deze bronnen zijn hoog, en de staat Texas is niet in staat om deze kosten zelf te dragen. Dit leidt tot een groeiend probleem dat zowel milieuschade als financiële lasten met zich meebrengt.

Oproep tot strengere regels

Milieuactivisten en olie-industrie-analisten pleiten voor strengere regels om ervoor te zorgen dat bedrijven bronnen tijdig afsluiten en de kosten zelf dragen. Volgens Bryce Dubee, woordvoerder van de Railroad Commission, produceren de bronnen op de locatie van Chesnutt wel degelijk olie. Toch blijft de vraag of deze minimale productie voldoende is om de bronnen actief te houden.

Chesnutt is een van de weinige landeigenaren die zich verzet tegen dit systeem. Ze kocht de 375-acre ranch buiten San Angelo in 1998 en rent nu geiten en schapen. Haar strijd tegen CORE Petro en de Railroad Commission is een persoonlijke zaak geworden. Ze hoopt dat haar acties anderen zullen inspireren om ook op te komen voor hun rechten als landeigenaren.

"We zijn niet financieel in staat om een heleboel oliebronnen af te sluiten. Dat is niet waarom we in dit bedrijf zitten."

Toekomstperspectief: wie betaalt de rekening?

Het probleem van de orphan wells in Texas groeit. Zonder duidelijke regels en verantwoordelijkheden dreigen de kosten voor het afsluiten van deze bronnen volledig op de schouders van de staat en de landeigenaren terecht te komen. Milieuactivisten en olie-industrie-analisten pleiten voor een systeem waarin bedrijven verplicht worden om bronnen tijdig af te sluiten en de kosten te dragen. Tot die tijd blijven landeigenaren zoals Chesnutt strijden voor een eerlijke oplossing.