Kim Booker przez 27 lat mieszkania w Trenton w New Jersey nie zastanawiała się nad zagrożeniem ze strony ołowiu. Dopiero podczas spotkań organizowanych przez lokalną organizację East Trenton Collaborative dowiedziała się, że stare rury i farba w jej domu mogą być źródłem skażenia. Wiedziała, że jej trójpokojowy dom jest stary, a farba na ścianach łuszczy się. Dodatkowo, jej babcia i siostra zmarły na chorobę Alzheimera, której ryzyko wzrasta przy długotrwałym narażeniu na ołów. Zaniepokojona, postanowiła poddać się testom.
Wówczas Shereyl Snider, liderka East Trenton Collaborative, skierowała ją do Seana Strattona, doktoranta z Rutgers University. W 2023 roku Stratton prowadził badania nad skażeniem ołowiem w domach Trenton w ramach swojej pracy doktorskiej. Po zgodzie Booker, Stratton przybył do jej domu, aby pobrać próbki farby, gleby i wody. Wyniki potwierdziły jej obawy: dom był skażony ołowiem, a we krwi wykryto niskie, ale mierzalne jego stężenie. Co więcej, poziom ołowiu w glebie wokół posesji przekraczał 450 części na milion – próg uznany przez EPA za niebezpieczny.
„Miasto nie powinno polegać na studencie, który wykonuje tę pracę” – powiedział Stratton. Bez jego interwencji Booker nigdy nie dowiedziałaby się o zagrożeniu.
Stratton przeprowadził kompleksowe testy w ponad 140 domach w Trenton, tworząc najbardziej spójny obraz kryzysu, który dotyka cały stan. W lipcu ubiegłego roku EPA dodała dzielnicę East Trenton do listy priorytetowych miejsc wymagających interwencji federalnej po wykryciu powszechnego skażenia gleby w domach, szkołach i parkach. Mimo to nie podjęto kompleksowych działań testowych dom po domu, pozostawiając mieszkańców, takich jak Booker, zdanych na pomoc Strattona.
Jego projekt dobiega końca. W lutym obronił rozprawę doktorską, a w maju kończy studia. Nie wiadomo, kto podejmie się dalszych badań. Organizacje społeczne, w tym East Trenton Collaborative, obawiają się, że dzielnica straci jedyne dostępne źródło bezpłatnych testów domowych.
„Nie chcemy przerywać współpracy” – powiedziała Snider. „Nie widzę końca tej pracy, ale nie wiem, jak możemy ją kontynuować bez wsparcia.”