Geçtiğimiz ay kuzey Michigan'da yaşanan seller, eyaletteki yaşlı barajların sınırlarını sonuna kadar zorladı. Yetkililer, Cheboygan Barajı'nın taşmasını engellemek için son anda müdahale etmek zorunda kaldı. Bu yakın tehlike, giderek şiddetlenen fırtınaların benzer altyapılar üzerindeki artan risklerine dikkat çekiyor.

ABD genelindeki barajların ortalama yaşı 64 ve çoğu, artık değişen iklim koşullarına uygun olmayan yağış desenleri için inşa edilmiş durumda. Yaklaşık 92 bin barajdan yüzde 18'i yüksek riskli olarak sınıflandırılıyor; yani bu barajların çökmesi durumunda can kaybı yaşanabilir. Baraj güvenliği uzmanları, denetimlerin düzensiz olduğunu ve iyileştirmelerin genellikle yetersiz finanse edildiğini belirtiyor.

Michigan'daki barajların yarısından fazlası, 50 yıllık tasarım ömrünü çoktan aşmış durumda. Bu riskler, kar erimesi ve haftalar süren şiddetli yağışların ardından nehirlerin taşmasıyla açıkça ortaya çıktı. 16 Nisan'da, yaklaşık 4 bin 700 nüfuslu Cheboygan kentindeki Cheboygan Barajı'nda sular, taşma seviyesinden sadece 5 inç aşağıda kaldı. Benzer şekilde, Bellaire'de yetkililer, yüzyıllık bir barajı desteklemek için yaklaşık bin adet kum torbası konuşlandırdı.

İklim değişikliği uzmanı Richard Rood, bu durumun gelecekteki normal koşulları yansıttığını vurguluyor: "Bu, yaşayabileceğimizin en kötüsü olarak görülmemeli. Gelecekteki tipik durum olarak kabul edilmeli."

ABD'deki barajların onarım maliyetinin 165 milyar doların üzerinde olduğu tahmin ediliyor. Michigan için bu tahmin 1 milyar dolar. Bu risklerle karşı karşıya kalan topluluklar, zor seçimlerle karşı karşıya kalıyor. Barajları onarmak ve güçlendirmek için gereken yüksek maliyetler nedeniyle, barajları kaldırmak genellikle daha ekonomik bir seçenek haline geliyor. Bu yaklaşım, uzun vadeli riskleri azaltmanın yanı sıra nehirleri daha doğal bir duruma geri döndürebiliyor.

Ancak, bu kararlar genellikle barajların oluşturduğu rezervuarlar etrafında şekillenen ekonomilere ve mülk sahiplerinin direncine takılıyor. Michigan'daki sellerin sularının çekilmesinin ardından yerel liderler, baraj güvenliği savunucuları ve uzmanlar, güvenlik düzenlemelerini güçlendirme ve yaşlanan barajlarla ilgili sorunları çözme çağrılarını yeniledi.

Michigan Hydro Relicensing Commission'ın yönetici direktörü Bob Stuber, nisan ayında yaşanan sellerin bir uyarı niteliğinde olduğunu ve çözümün net olduğunu düşünüyor: "Mümkün olan her yerde yaşlanan barajları kaldırmalıyız, çünkü durum daha iyiye gitmeyecek, sadece kötüleşecek."

2024 yılında Traverse City yetkilileri de aynı sonuca vardı ve Boardman-Ottaway Nehri üzerindeki Union Street Barajı'nı kaldırdı. Bu karar, balık geçişlerini sağlayacak ve zararlı istilacı türleri engelleyecek olan FishPass projesinin bir parçasıydı. Mühendisler, barajın kaldırılması ve yenilenmesinin, seller sırasında su baskınlarının etkisini büyük ölçüde azalttığını belirtti.