Josh Hawley’s wet voorstel om arbeidscontracten te laten bepalen door de overheid

De politieke rechtervleugel in de Verenigde Staten toont steeds meer sympathie voor vakbonden, een trend die de afgelopen jaren zichtbaar werd. Tijdens zijn herverkiezingscampagne trok voormalig president Donald Trump de aandacht door een presidentieel debat over te slaan om de stakende werknemers van de United Auto Workers (UAW) in Michigan te bezoeken. Ook figuren als vicepresident JD Vance en senator Josh Hawley (R-Mo.) hebben zich nadrukkelijk pro-vakbond uitgesproken. Een opvallend voorbeeld was de aanwezigheid van Sean O’Brien, voorzitter van de Teamsters, als spreker tijdens de Republikeinse conventie.

Tot nu toe zijn pogingen om pro-arbeidswetgeving door te voeren in het Congres echter op niets uitgelopen. Dat zou snel kunnen veranderen met de Faster Labor Contracts Act (FLCA), een wetsvoorstel van Hawley dat momenteel aan momentum wint en mogelijk binnenkort door het Huis van Afgevaardigden wordt aangenomen. Critici waarschuwen echter dat het voorstel een slechte combinatie is van drie beleidsfouten: het is ongrondwettelijk, herleeft een corrupte overheidsinstantie en ontnemen zowel werkgevers als werknemers hun stem.

Het wetsvoorstel, dat Hawley eerder deze legislatuur in de Senaat introduceerde, wordt nu ondersteund door één andere Republikeinse senator en drie Democraten. In het Huis heeft het al 99 medeondertekenaars, waaronder 17 Republikeinen. De FLCA heeft als doel om onderhandelingen tussen werkgevers en nieuw erkende vakbonden te versnellen. Momenteel duren deze processen vaak lang, omdat werkgevers volgens vakbonden bewust vertragingstactieken toepassen. Het voorstel schrijft voor dat onderhandelingen binnen 10 dagen na een collectieve onderhandelingsaanvraag moeten beginnen. Vervolgens krijgen partijen 90 dagen de tijd om tot een akkoord te komen, gevolgd door 30 dagen bemiddeling. Als er dan nog geen oplossing is, wordt de zaak voorgelegd aan een door de overheid aangestelde arbitragecommissie.

Deze commissie bestaat uit drie leden: elk van de partijen mag één arbiter aanwijzen. Mocht men het niet eens worden over de derde arbiter, dan wordt deze aangesteld door de Federal Mediation and Conciliation Service, een instantie die al eerder in opspraak raakte vanwege corruptie. De arbitragecommissie krijgt vervolgens de bevoegdheid om bindende arbeidscontracten op te leggen aan zowel de werkgever als de vakbond. Dit betekent dat de onderhandelingen niet langer in private setting plaatsvinden, maar worden overgenomen door een door de overheid aangestuurde commissie.

Tot nu toe is het wetsvoorstel in beide kamers van het Congres vastgelopen in commissies. In het Huis heeft voorzitter Mike Johnson (R-La.) geweigerd het voorstel op de agenda te zetten. Toch lijkt er beweging in de zaak te komen: vorige maand werd een discharge petition ingediend, een procedure die het voorstel binnenkort op de plenaire agenda kan zetten als een meerderheid van de afgevaardigden akkoord gaat. Huisminoriteitsleider Hakeem Jeffries (D-N.Y.) heeft al aangegeven dat de petition binnenkort de benodigde stemmen zal krijgen. Ook pro-vakbond Republikeinen in het Huis zijn optimistisch.

"We zijn nog bezig met de strategie, maar het is een kwestie van wanneer, niet of," aldus afgevaardigde Brian Fitzpatrick (R-Pa.), medeondertekenaar van het voorstel, tijdens een bijeenkomst met de Pennsylvania Teamsters.