Eylül 2024'te Kuzey Carolina'nın dağlık bölgelerini kasıp kavuran Hurricane Helene, Devon'un ailesinin yaşadığı Asheville'deki dik yamaçta adeta bir yıkım dalgası yarattı. Rüzgarın uğultusu, pencere camlarını sarsarken, çam ağaçları domino taşları gibi devriliyordu. Aile evinin arkasındaki derenin taşmasıyla birlikte, her şeyi sürükleyen bir sel meydana geldi.
Devon, Irak Savaşı gazisi ve 2019'da Florida'dan taşınan bir baba. Sadece ilk adını kullanmayı tercih ediyor; çünkü 12 adım programlarının gizlilik ilkesine saygı duyuyor. 41 yaşındaki Devon, 2006'da Irak'tan PTSD ve travmatik beyin hasarıyla döndüğünde, hayata tutunmak için ilaçlara, ardından eroine ve sonunda kokainle karışık eroine yöneldi. “Fiziksel bağımlılığım öyle bir noktadaydı ki, ilaçsız bir hayatı hayal bile edemiyordum”, diyor.
Asheville'e taşındıktan sonra yavaş yavaş toparlanmaya başladı. Narkotikler Anonymous'a katıldı, terapilerine devam etti ve travmalarıyla yüzleşti. 2020'de doğan kızıyla birlikte, ormanlık alandaki evlerinde hayata tutunmaya çalıştılar. Ta ki felaket gelene kadar.
Hurricane Helene, bağımlılıkla mücadele edenler için hayati önem taşıyan destek sistemlerini de parçaladı. 12 adım toplantıları, tedavi programları, ulaşım ve sosyal ağlar... Tüm bu unsurlar, onların ayık kalmasını sağlayan iskelelerdi. Bu iskeleler yıkıldığında, nüksetme ve aşırı doz riski de artıyor.
Penn State Üniversitesi sosyoloğu Kristina Brant, sellerin topluluklar üzerindeki uzun vadeli etkilerini incelediği araştırmasında, sellerden on yıl sonra bile “aşırı doz ölümlerinde artış olduğunu” tespit etti. “Yas ve travma yıllarca sürebilir. Bunlar, iyileşme sürecini tamamen durdurabilecek tetikleyicilerdir.”
Bu tehdit, özellikle Appalachia bölgesinde daha da belirgin. New York'tan Mississippi'ye uzanan bu dağlık coğrafyada, uzun süredir devam eden uyuşturucu krizi zaten büyük bir yıkıma neden olmuştu. Ulusal trendlere paralel olarak Appalachia'daki aşırı doz ölümleri hafif bir düşüş gösterse de, felaketler bu süreci tersine çevirebiliyor.
Devon'un hikayesi, felaketlerin bağımlılıkla mücadele edenler üzerindeki yıkıcı etkisini gözler önüne seriyor. “Savaşta gibi hissettim”, diyen Devon, evinin parçalanmasının yanı sıra, yıllarca bastırmaya çalıştığı travmaların da yeniden yüzeye çıktığını anlatıyor. “Her şey kontrolden çıktı. Tekrar o karanlık noktaya düşmekten korkuyorum.”