Duizenden werknemers stemmen voor ontmanteling vakbonden: Teamsters vaakst doelwit

Kira Junod werkte al decennialang bij Lamb Weston in American Falls, Idaho, een van ’s werelds grootste producenten van diepvriesfriet en aardappelproducten. Ze was nooit betrokken bij de beslissing om lid te worden van de lokale Teamsters-vakbond, die al tientallen jaren namens alle werknemers onderhandelde met de werkgever. Dat gold voor iedereen die in dienst trad: je werd automatisch onderworpen aan het vakbondcontract.

‘Er zijn mensen die er al dertig of veertig jaar werken en gewoon bij de vakbond blijven, uit gewoonte,’ zegt Junod. ‘Als ik vraag waarom ze lid zijn, antwoorden ze: ‘Ik weet het niet.’’ Die houding veranderde toen Junod ontdekte dat collega’s in Twin Falls, een paar uur verderop, betere voorwaarden hadden: meer betaald ziekteverlof, hogere toeslagen voor nacht- en weekenddiensten en kwartaalbonussen voor het halen van productiedoelen. ‘Dat is gratis geld, ook al gaat het om twintig dollar per kwartaal,’ zegt ze. ‘Waarom zou ik dat niet willen?’

De lokale Teamsters-vakbond stond echter in de weg. Terwijl media-aandacht vaak uitgaat naar werknemers die zich aansluiten bij een vakbond, zoals bij Amazon of Starbucks, blijft het minder in de schijnwerpers staan wanneer werknemers juist tegen hun vakbond in opstand komen. Toch gebeurt dit vaker dan gedacht, zo blijkt uit cijfers van de Amerikaanse National Labor Relations Board (NLRB).

Tussen 2016 en 2025 zijn er in totaal 1.620 ontmantelingsverkiezingen gehouden waarbij werknemers stemden om zich te ontdoen van vakbondvertegenwoordiging. Meer dan 23% van deze verkiezingen richtte zich op de Teamsters. Met 373 petities – meer dan het dubbele van het aantal tegen de SEIU, de op één na grootste vakbond – zijn de Teamsters het meest aangevallen. Van die 373 verkiezingen is meer dan 60% succesvol verlopen.

De meeste ontmantelingsacties worden gedreven door onvrede over slechte arbeidsvoorwaarden. Ray Cotts, vrachtwagenchauffeur bij Keurig Dr Pepper in Oshkosh, Wisconsin, beschreef zijn recente Teamsters-contract als ‘slechte vakantie, slecht loon, ondermaatse secundaire voorwaarden, geen echte bescherming op de werkvloer en lonen die ver onder het marktgemiddelde lagen’. Zijn verhaal is exemplarisch voor de redenen waarom werknemers in actie komen. Kort na zijn uitspraken vonden er drie succesvolle ontmantelingsverkiezingen plaats bij Keurig Dr Pepper-fabrieken in Wisconsin.

De cijfers suggereren een groeiende ontevredenheid onder werknemers over de prestaties van de Teamsters. Hoewel de vakbond traditioneel sterk staat in de logistieke sector, lijkt de roep om verandering steeds luider te worden. Voor werknemers zoals Junod en Cotts gaat het niet om een afkeer van vakbonden in het algemeen, maar om de vraag of hun huidige vertegenwoordiging nog wel hun belangen dient.