NIH-onderzoek mist geslachtsverschillen: slechts de helft analyseert data per geslacht

NIH stelde ruim tien jaar geleden richtlijnen in

De National Institutes of Health (NIH), de grootste medische onderzoeksfinancier ter wereld, introduceerde in 2014 de richtlijn Sex as a Biological Variable (SABV). Deze richtlijn verplicht onderzoekers die door de NIH worden gefinancierd om rekening te houden met geslacht als biologische variabele in de opzet, analyse en rapportage van hun studies. Het doel? Zorgen dat onderzoeksresultaten zowel voor mannen als vrouwen van toepassing zijn.

Onderzoek toont gebrek aan naleving

Een recente studie, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift JAMA Network Open, toont aan dat slechts 42% van de onderzoeken tussen 2016 en 2020 die door de NIH werden gefinancierd, data analyseerden of rapporteerden op basis van geslacht. Dit ondanks de duidelijke richtlijnen. De onderzoekers analyseerden 720 studies uit verschillende medische disciplines, waaronder oncologie, neurologie en cardiologie.

Waarom is dit een probleem?

Wanneer onderzoekers geslacht niet expliciet meenemen in hun analyse, kunnen belangrijke verschillen tussen mannen en vrouwen over het hoofd worden gezien. Dit kan leiden tot:

• Onjuiste conclusies over de effectiviteit van behandelingen;
• Een gebrek aan inzicht in bijwerkingen die specifiek voor één geslacht zijn;
• Een ondervertegenwoordiging van vrouwen in klinische trials, wat de generaliseerbaarheid van resultaten beperkt.

‘Deze bevindingen zijn zorgwekkend,’ aldus dr. Janine Austin Clayton, directeur van het Office of Research on Women’s Health bij de NIH. ‘Als we geslacht niet als een cruciale factor beschouwen in onderzoek, missen we cruciale inzichten die de gezondheid van zowel mannen als vrouwen kunnen verbeteren.’

Oproep tot strengere handhaving

De auteurs van de studie pleiten voor strengere handhaving van de SABV-richtlijnen. Zij wijzen erop dat de huidige aanpak te vrijblijvend is. Onderzoekers worden wel gevraagd om rekening te houden met geslacht, maar er is geen verplichting om daadwerkelijk verschillen te rapporteren of te analyseren. Dit resulteert in een gebrek aan transparantie en consistentie in de rapportage.

Wat zijn de gevolgen voor de gezondheidszorg?

De gevolgen van dit gebrek aan geslachtsgerichte analyse zijn breed. Zo kunnen medicijnen die op mannen zijn getest, minder effectief of zelfs gevaarlijk blijken voor vrouwen. Daarnaast kunnen ziekten zoals hartziekten, die zich anders manifesteren bij mannen en vrouwen, onvoldoende worden begrepen. Dit onderstreept het belang van inclusief onderzoek dat rekening houdt met biologische verschillen tussen geslachten.

Wat kan er beter?

Om de situatie te verbeteren, doen de onderzoekers de volgende aanbevelingen:

• Verplichte rapportage: Onderzoekers moeten verplicht aangeven of en hoe ze rekening hebben gehouden met geslacht in hun studie;
• Strengere beoordeling: Reviewers van wetenschappelijke tijdschriften moeten expliciet controleren op naleving van de SABV-richtlijnen;
• Onderwijs en bewustwording: Onderzoekers moeten beter worden geïnformeerd over het belang van geslachtsgerichte analyse en de methoden om dit toe te passen;
• Financieringsvoorwaarden: De NIH zou de naleving van de richtlijnen kunnen koppelen aan de toekenning van onderzoeksbudgetten.

Conclusie: tijd voor actie

Hoewel de NIH al ruim tien jaar richtlijnen heeft voor geslachtsgerichte analyse, blijft de uitvoering achter. De nieuwe studie benadrukt de noodzaak van strengere handhaving en betere rapportage om ervoor te zorgen dat onderzoek voor iedereen relevant is. Zonder deze aanpassingen blijft de gezondheidszorg achter bij het begrijpen en behandelen van ziekten bij zowel mannen als vrouwen.