Broadway’in Yeni Gösterisi 'Beaches': Efsane Mike Stoller’dan Kurtarılmayı Bekleyen Kötü Performans

Broadway’in 'Beaches' Gösterisi: Hayal Kırıklığına Uğrayan Efsane

'Beaches', Bette Midler’in 1988 yapımı ünlü filmiyle aynı adı taşıyan yeni bir Broadway müzikali olarak sahnede. Ancak, gösteri, hem hikaye hem de performanslar açısından hayal kırıklığı yaratıyor. Mike Stoller gibi efsanevi bir bestecinin bile kurtaramadığı bu prodüksiyon, izleyicilerden yeterli ilgiyi göremiyor.

Müzikal, Filmden Daha Zayıf

Broadway uyarlaması, orijinal filmdeki kitsch tadını yakalamakta başarısız oluyor. Müzikalin ilk perdesi, karakterlerin çocukluklarından yetişkinliğe geçişini anlatırken fazlasıyla uzun ve gereksiz sahnelere yer veriyor. Bu bölüm, izleyicinin sabrını zorlayan bir tempo içinde ilerliyor.

Ancak, ikinci perde daha tutarlı bir yapıya sahip. Bertie’nin kanser teşhisiyle birlikte hikaye, daha odaklı ve akıcı bir hale geliyor. Stoller’ın besteleri ise 'Yakety Yak' veya 'Jailhouse Rock' gibi unutulmaz eserlerin gerisinde kalıyor. Müzikalin kapanış şarkısı 'Wind Beneath My Wings' bile Stoller’a ait değil; bu da prodüksiyonun tutarsızlığını gözler önüne seriyor.

Kostümler ve Performanslar

Tracy Christensen’in tasarladığı kostümler, Bette Midler’in filmdeki karakterlerinden oldukça uzak. Aksine, 1930’ların stilini yansıtan bu kostümler, izleyicilerde 'Stella Dallas' filminden hatıralar uyandırıyor. Performanslar ise sahne üzerindeyken bile rahatsız edici bir şekilde zorlama hissi veriyor.

Küçük yaşlardaki karakterlerin (Teen Bertie, Teen Cee Cee, Little Bertie ve Little Cee Cee) performansları, yetişkin rollerindeki oyuncular kadar etkileyici değil. Bu durum, hikayenin akışını ve izleyici bağlılığını olumsuz etkiliyor.

Yönetmenlik ve Senaryo

'Beaches' gibi büyük bir projeyi yönetmek için iki yönetmenin görevlendirilmesi, prodüksiyonun karmaşıklığını gözler önüne seriyor. Lonny Price ve Matt Cowart’ın birlikte çalışması, gösterinin tutarsızlığını daha da artırıyor. Senaryo ise Thom Thomas ve Iris Rainer Dart tarafından kaleme alınmış. Dart’ın aynı adlı kötü romanından uyarlanan hikaye, hem film hem de müzikalde başarısızlığa uğruyor.

Karakterler arasındaki dinamikler de oldukça sorunlu. Cee Cee’nin küfürlü konuşmaları ve Bertie’nin naifliği, hikayeye gereksiz bir 'JonBenét Ramsey' hissi katıyor. Bertie’nin Rock Hudson’a olan hayranlığı ve 'blow torch' (oral seks) gibi kaba ifadeler kullanması, karakterlerin gelişimini olumsuz etkiliyor.

Sonuç: Umut Vadeden Başlangıç, Hayal Kırıklığıyla Sonuçlanan Bir Gösteri

'Beaches' müzikali, ilk perdesinde umut vadeden bir sahne sunuyor. Altı oyuncunun birlikte söylediği 'Show the World Who You Are' şarkısı, 'Valley of the Dolls' filminden esinlenen müzikal sahneleri akıllara getiriyor. Ancak, bu parlak anlar kısa ömürlü oluyor.

Genel olarak, 'Beaches' Broadway’e taşınan bir filmden daha fazlası olamıyor. Efsanevi besteci Mike Stoller’ın bile kurtaramadığı bu prodüksiyon, izleyicilere sadece hayal kırıklığı yaşatıyor. Müzikalin başarısızlığı, hem hikaye hem de performanslar açısından kalıcı bir iz bırakıyor.