De musical ‘Beaches’, die deze week in première ging in het Majestic Theatre op Broadway, belooft de campy charme van de gelijknamige film uit 1988 te evenaren. Maar in plaats daarvan levert het een theatrale ervaring op die meer wegheeft van een verplichte schoolvoorstelling dan van een memorabele avond.
Een valse start
De musical, gebaseerd op de roman en film met Bette Midler in de hoofdrol, volgt de levens van twee vriendinnen, Bertie en Cee Cee, van kind tot volwassene. De eerste akte zit vol met clichés en ongemakkelijke scènes. Cee Cee, gespeeld door Jessica Yosk, wordt neergezet als een brutaal meisje dat vloekt en Bertie, vertolkt door Kelli Barrett, is een naïeve tiener die een affaire wil met haar idool Rock Hudson. De dialogen en kostuums – ontworpen door Tracy Christensen – doen meer denken aan een slechte jaren ’80-film dan aan de iconische looks van Midler in de originele film.
Een van de meest opvallende momenten is wanneer Bertie een orale seksuele handeling omschrijft als een ‘blowtorch’. Dit soort ongemakkelijke scènes doet de kitsch van de film niet rechtvaardigen, maar voelt vooral goedkoop en gedateerd.
Twee regisseurs, één mislukking
Om de chaos compleet te maken, werd de musical geregisseerd door Lonny Price en Matt Cowart. Hun aanpak lijkt vooral gericht op het zo snel mogelijk doorploeteren van het verhaal, zonder enige vorm van subtiliteit of diepgang. De tweede akte, waarin Bertie een kankerdiagnose krijgt, is iets samenhangender, maar mist de humor en charme die de film wel had.
Muziek die niet blijft hangen
De muziek van Mike Stoller, bekend van hits als ‘Yakety Yak’ en ‘Jailhouse Rock’, wordt in deze musical niet optimaal benut. Zijn composities zijn functioneel, maar missen de catchiness en herkenbaarheid van zijn eerdere werk. De teksten van Iris Rainer Dart doen weinig om de nummers te redden. Het enige nummer dat enigszins blijft hangen, is ‘Wind Beneath My Wings’ – een nummer dat niet eens door Stoller is geschreven. De credits vermelden de schrijvers van dit nummer, Jeff Silbar en Larry Henley, slechts met een ‘speciale dank’ op de laatste pagina van het programmaboekje.
Een musical die beter had kunnen blijven op het strand
De musical ‘Beaches’ op Broadway probeert tevergeefs de magie van de film te evenaren. In plaats van een campy, grappige ervaring biedt het een ongemakkelijke mix van clichés, slechte kostuums en onhandige dialogen. Zelfs de aanwezigheid van een legende als Mike Stoller kan deze flop niet redden. Wie op zoek is naar een onvergetelijke avond in het theater, doet er goed aan elders te zoeken.