Klimaatverandering bedreigt wilde blauwe bessen in Maine: boeren verliezen oogst door extreem weer

De wilde blauwe bessenvelden van Crystal Spring Farm bij Brunswick veranderden vorige zomer veel te vroeg van kleur: van groen naar rood. Seth Kroeck, 55, herkende het teken meteen. De planten leden onder de extreme droogte in Maine, waardoor de bessen verschrompelden voordat ze konden rijpen. Voor de oogst van 2025 resteerde slechts zeven procent van de verwachte opbrengst.

„Het was vooral veel werk voor weinig resultaat”, aldus Kroeck, terwijl hij in april over zijn velden liep. De nieuwe scheuten waren nog maar enkele centimeters hoog. „In de afgelopen zeven jaar hebben we drie keer bijna de volledige oogst verloren.”

Deze verliezen zijn geen uitzondering meer voor wilde blauwe bessenboeren in Maine. Experts wijzen op de toenemende weersomstandigheden als gevolg van klimaatverandering en de hoge kosten voor aanpassingen. Wild blueberries zijn een icoon van de staat, vergelijkbaar met lobster rolls of whoopie pies, maar ze verschillen sterk van de blauwe bessen in de supermarkt.

Een uniek gewas met uitdagingen

In tegenstelling tot geteelde blauwe bessen zijn wilde varianten kleiner, intenser van smaak en worden ze meestal ingevroren verkocht. De struiken groeien op zanderige, grindrijke grond die moeilijk te irrigeren is. Maine levert bijna de volledige Amerikaanse productie van wilde blauwe bessen. In 2023 oogstte de staat bijna 88 miljoen pond, goed voor een omzet van 361 miljoen dollar.

„Het is een ruggengraatindustrie voor de staat en een deel van haar identiteit”, zegt Kroeck. Hij groeide op in St. Louis, Missouri, maar koos voor een leven als boer. Zijn studie printmaking bleek onverwacht nuttig op de boerderij. „De blauwe bessenstruiken staan hier al millennia. Generaties boeren en zelfs inheemse gemeenschappen hebben ze verzorgd voordat ik kwam.”

Afhankelijk van natuurlijke cycli

Een individuele struik draagt slechts om de twee jaar vrucht. Boeren oogsten daarom jaarlijks ongeveer de helft van hun perceel. Deze „lowbush”-blauwe bessen gedijen op voedingsarme grond waar weinig anders groeit. Rachel Schattman, universitair hoofddocent duurzame landbouw aan de University of Maine, verklaart: „De grond is niet vruchtbaar, maar dat is precies wat wilde blauwe bessen nodig hebben.”

De uitdagingen nemen toe. Boeren zoals Kroeck investeren in nieuwe irrigatiesystemen en gewasbescherming, maar de kosten zijn hoog. „We moeten ons aanpassen, maar de vraag is of we dat op tijd kunnen doen”, aldus Kroeck. De toekomst van Maine’s iconische blauwe bessen hangt af van de snelheid waarmee de sector reageert op de veranderende omstandigheden.