De Japanse tennisster Naomi Osaka heeft jarenlang gedacht dat succes betekende dat ze alles moest accepteren wat erbij hoorde. Maar na een succesvolle carrière als viervoudig grandslamkampioen ziet ze dat anders. Als nieuwe ambassadeur van Olly’s Mental Health Awareness Month-campagne sprak Osaka openhartig over het stellen van grenzen, het overwinnen van vermoeidheid en het doorbreken van de mythe over succes.

In een persoonlijk essay voor Fortune schreef Osaka:

"Vroeger dacht ik dat succes betekende dat ik alles moest zeggen. Nu zie ik het anders. Ik heb bereikt wat ik heb bereikt door grenzen te stellen."

Een cruciaal moment in haar carrière was haar terugtrekking bij Roland Garros in 2021. Deze beslissing om haar mentale welzijn voorop te stellen, bracht haar tot een belangrijke realisatie.

"Dat moment is voor mij een keerpunt geweest. Het opende mijn ogen voor iets wat ik niet volledig had toegelaten: je hoeft niet altijd te doen wat anderen van je verwachten."

Osaka heeft zich al vaker uitgesproken over mentale gezondheid. Na haar terugtrekking uit Frankrijk schreef ze een essay voor Time over de kritiek die ze kreeg. Ze beschreef hoe de media en de toernooi-organisatie haar onder druk zetten om haar medische geschiedenis openbaar te maken.

"In bijna elk ander beroep zou je zonder problemen een dagje vrij nemen, zolang het niet structureel is. Je zou niet je meest persoonlijke symptomen hoeven te delen met je werkgever; er zouden HR-maatregelen zijn om privacy te waarborgen."

Sinds de geboorte van haar dochter in 2023 is het voor Osaka makkelijker geworden om grenzen te stellen. Niet alleen moet ze nu voor zichzelf zorgen, maar ook voor haar kind.

"Er is een idee dat 'alles kunnen' iets is waar vrouwen naar moeten streven, maar ik vind dat niet iets om te verheerlijken. Je kunt niet alles voor iedereen zijn zonder jezelf te verliezen. Soms is het juist dapper om nee te zeggen."

In 2019, na haar overwinning op de Australian Open op 21-jarige leeftijd, merkte Osaka dat de druk toenam.

"Als ik een wedstrijd verloor, werd dat wereldnieuws. Ik besteedde meer aandacht aan mijn nederlagen. Ze waren moeilijker te verwerken. Soms raakte ik tijdens trainingen depressief en voelde ik de verwachtingen zwaar op me drukken. Ik begon aan mijn eigen kunnen te twijfelen, iets wat ik daarvoor nooit had gedaan. In die momenten sluit ik me vaak af. Het is moeilijk om plezier te houden in het tennissen."

Sindsdien heeft Osaka geleerd naar haar lichaam en geest te luisteren. In haar essay voor Fortune benadrukt ze dat ze zich niet meer tot het uiterste dwingt wanneer ze zich overweldigd of uitgeput voelt.

"Als professioneel atleet ben ik erg in contact met mijn lichaam. Ik weet het verschil tussen vermoeidheid door inspanning en diepe uitputting die aangeeft dat er iets anders aan de hand is."