Een rechtszaak in Texas, ingediend namens alle vaders in de Verenigde Staten, leek aanvankelijk een overtuigend verhaal te vertellen over een man die zijn ongeboren kinderen had verloren door toedoen van abortuspillen. Jerry Rodriguez presenteerde zich als een toegewijde partner die zijn vriendin bijstond tijdens echoscopies en haar smeekte om de zwangerschappen niet af te breken. Volgens zijn aanklacht was de schuldige echter niet de ex-partner van zijn vriendin, maar de Californische arts Dr. Rémy Coeytaux, die de abortuspillen zou hebben verstrekt.

De zaak werd gevoerd door Jonathan F. Mitchell, een vooraanstaand anti-abortusadvocaat en voormalig procureur-generaal van Texas. Mitchell staat bekend om zijn radicale wetgeving, waaronder Senate Bill 8 (2021), die abortus na zes weken verbiedt, en House Bill 7, die zogenaamde ‘bounty hunters’ in staat stelt artsen die abortuspillen verstrekken aan te klagen voor minimaal $100.000 per overtreding. Zijn doel? Het Comstock-wetboek, een 19e-eeuwse wet die het versturen van abortuspillen verbiedt, nieuw leven inblazen. Als dat lukt, zou dat een federaal verbod betekenen.

Abortuspillen zijn de afgelopen jaren steeds toegankelijker geworden. Sinds de val van Roe v. Wade in 2022 is het aantal abortussen in de VS zelfs gestegen, met medicatie-abortussen die nu 63% van alle abortussen uitmaken. Mitchell hoopt via de rechter een landelijk verbod af te dwingen.

Maar de zaak van Rodriguez is inmiddels volledig uit elkaar gespat. Onderzoek van de San Francisco Chronicle toont aan dat Rodriguez zelf een gewelddadig verleden had. In oktober 2024, enkele maanden voor het indienen van de rechtszaak, werd hij beschuldigd van mishandeling van zijn vriendin. Volgens de aanklacht zou hij haar keel hebben dichtgeknepen tot ze dacht dat ze zou sterven, haar op de grond hebben geslagen en haar hebben geslagen en geschopt. De vrouw vertelde de politie dat dit de achtste keer in vijf maanden was dat Rodriguez haar aanviel. Rodriguez had op dat moment al een felony arrestatiebevel openstaan.

De zaak van Rodriguez is slechts één voorbeeld van hoe anti-abortusactivisten proberen via de rechter hun agenda door te drukken. Toch blijkt uit deze en andere mislukte rechtszaken dat hun strategie tot nu toe weinig effect heeft gehad. De zaak onderstreept bovendien hoe kwetsbaar de ‘sympathieke’ eisers in deze processen vaak zijn – en hoe snel hun verhalen uiteenvallen onder nader onderzoek.